Interne Audit Generiek
Op 9 oktober 2018 kreeg ik een mailtje met de vraag of ik als student Nederlands me wilde vertegenwoordigen bij de interne audit op Fontys Sittard. Ik zou samen met andere voltijd en deeltijd studenten van de docentenopleiding mijn mening moeten gaan geven over de gedeelde onderdelen van de opleiding.
Toen ik het mailtje had ontvangen, ben ik eerst gaan opzoeken wat het woord 'audit' betekent. Toen ik dit wist heb ik het verzoek snel beantwoord: ja, ik geef graag mijn mening over de generieke delen van de docentenopleiding! Ik wist van tevoren dat SLB, Onderwijskunde, taalbeleid, werkplekleren en levensbeschouwing bij de generieke vakken hoorden. Wat voor vragen er gesteld zouden worden was mij vooraf onbekend. Ik wist ook niet wie de vragen zouden gaan stellen en wat de insteek hiervan zou gaan worden.
Op 5 november 2018 ontving ik de officiële planning. Uit deze planning werd me niet veel meer duidelijk. Ik wist enkel dat ik een introductie kreeg, wie de panelleden waren en met welke studenten ik antwoord zou moeten gaan geven op de vragen over het onderdeel generiek.
Met bovenstaande informatie stapte ik op maandag 12 november het fontysgebouw binnen. Ik meldde me bij lokaal 2.05 waar kwaliteitscoördinator Marga Kemp zich bevond. Na een uitleg over wat ons te wachten stond, vertrokken we naar lokaal 2.13. Na een aantal minuten liepen de panelleden binnen. Het panel bestond - voor zover het mij duidelijk was - uit maar één docent die afkomstig was van een andere docentenopleiding. De andere panelleden gaven les op andere fontysinstellingen die niet direct verbonden zijn aan de docentenopleidingen.
Nadat de panelleden zichzelf hadden voorgesteld, moesten wij ons voorstellen. Hierbij moesten we aangeven wie we waren, welk vak we studeren, wat onze vooropleiding is en wat onze verwachtingen waren voordat we aan de docentenopleiding begonnen. Ik gaf aan dat ik had verwacht een duidelijke visie op onderwijs te kunnen vormen gedurende mijn studiejaren. Toen de panelvoorzitter Fridy Smits vroeg of ik mijn visie ondertussen gevormd had, was mijn antwoord: 'Nee, mijn visievorming is pas begonnen toen ik zelfstandig voor de les kon en mocht staan'. Hiermee was de toon gezet. Na het voorstelrondje begonnen we met het bespreken van de thema's: bekwaamheidseisen, onderwijskunde, toetsing en afstudeerpraktijkonderzoek. Hieronder staat kort beschreven wat er per thema besproken werd:
Bekwaamheidseisen
Het eerste onderdeel van het gesprek vond ik eigenlijk het lastigst. De bekwaamheidseisen zijn met ingang van schooljaar 2018/2019 ingevoerd. Het panel vroeg aan ons of we de bekwaamheidseisen begrepen, hoe we hier voorlichting over hadden gekregen en of we wisten wat ons verder met het afstuderen te wachten stond. Al snel bleek dat hier veel onduidelijkheden en onenigheden over bestonden. De één moest twaalf doelen opstellen, terwijl de ander er maar drie heeft. Het klopt, een eenduidig plan rondom de nieuwe regeling m.b.t. de bekwaamheidseisen is er niet. Echter, ik heb momenteel nog geen problemen ervaren met deze aanpassing. Het panel vond het bijzonder dat er zo veel onduidelijkheid bestond. De vraag: 'Aan wie vragen jullie hulp wanneer je iets niet snapt of wanneer je vragen hebt?' werd keer op keer beantwoord met: 'onze SLB'ers'.
Onderwijskunde
Gedurende het gesprek is er door meerdere studenten gezegd dat we enorm tevreden zijn over de vakdocenten. Over de docenten - maar met name de cursussen - onderwijskunde bestond minder tevredenheid. In onze voltijdstudie worden we continu lastiggevallen met dezelfde pedagogische modellen, terwijl onderwijskunde juist zou moeten gaan over ervaringen delen. Wij (de studenten) gaven aan dat er enorm grote verschillen bestaan tussen onderwijskundedocenten en dat deze verschillen soms negatief kunnen uitpakken. De cursussen zijn 'lui' ingericht en stellen daardoor vaak weinig voor. Wij als studenten vinden dit jammer. Eén student omschreef het zo: "Je hebt je vak en de didactiek die erbij hoort, dat zijn de ouders en ergens daarachter huppelt het kind dat ze niet in de steek kunnen en mogen laten. Dat kind is onderwijskunde".
Toetsing
Met name de toetsing en het verschil dat tussen docenten zichtbaar is bij onderwijskunde werd besproken. Bij onderwijskundeverslagen kijken sommige docenten veel strenger na dan andere docenten. Hier haalde ik het voorbeeld van Ontwerpen van Onderwijs aan. De toets bestond uit detailvragen en vragen over theorie die je als vierdejaarsstudent al een aantal jaar had gehad. Ik wist zeker dat ik een aantal dingen fout had gedaan, ik had theorieën omgewisseld en details niet geleerd. Tegelijkertijd heb ik een 10 gehaald voor dit tentamen. Hoe kan dit? Hoe is er nagekeken? Eén panellid stelde me toen de vraag: 'Wat doe je hier dan mee? Kun je toetsen inzien?', waarop ik natuurlijk 'ja' moest antwoorden. Toetsen inzien is op Fontys goed mogelijk, maar het is absoluut niet gebruikelijk en al helemaal niet als je een tien haalt. Dit vond ik opvallend; studenten worden verplicht om hun leerlingen de gemaakte toetsen in te laten zien, maar fontysstudenten zien hun eigen toetsen eigenlijk nauwelijks in. Waarom doen we dit niet?
Binnen het onderdeel toetsing werd tot slot ook nog aangehaald dat het niveau van tentamens binnen onderwijskunde vaak niet van voldoende niveau zijn. Er staan spel- en formuleerfouten in en de vragen bestaan voor 90% uit reproductie.
Afstudeerpraktijkonderzoek
Het laatste onderdeel dat besproken is, is het afstudeerpraktijkonderzoek. Ik begon meteen over de hectische scriptiebootcamp. Ik legde uit wat er in deze week gebeurt en hoe fijn studenten Nederlands dit vinden. De studenten van andere vakken gaven dat ze ook graag zo'n bootcamp zouden willen. De begeleiding rondom het afstudeerpraktijkonderzoek is goed, daar waren alle studenten het unaniem over eens. Toen vervolgens de vraag werd gesteld of we van tevoren ook goed voorbereid waren op ons onderzoek, waren er verschillende geluiden hoorbaar. He vak Onderzoek & Kenniskring sluit - ook naar mijn mening - niet voldoende aan op de grootte van het afstudeerpraktijkonderzoek. Nadat dit uitgelegd was aan de hand van een paar pakkende voorbeelden, was het panelgesprek voorbij.
Ik vond het enorm interessant om de mening van andere studenten te horen en om mijn eigen mening te delen. Ik hoop dat er iets mee wordt gedaan. Enorm veel studenten klagen, maar met klagen los je niks op. Je moet ervoor zorgen dat je 'geklaag' gehoord wordt.
Middelbare scholen zouden zelf ook vaker van dit soort gesprekken moeten voeren met ouders, leerlingen, docenten en bestuursleden. Op deze manier heeft iedereen het gevoel dat hij/zij gehoord wordt en dat er iets gedaan zal worden met onze uitspraken. Tot slot leer ik door middel van panelgesprekken mijn mening en ontevredenheid over zaken zo krachtig mogelijk te uiten. Toen ik aan de docentenopleiding begon, had ik altijd moeite met mijn mening formuleren. Hoe vaker ik deelneem aan panels, hoe makkelijker het vormen van een duidelijke mening wordt.
Toen ik het mailtje had ontvangen, ben ik eerst gaan opzoeken wat het woord 'audit' betekent. Toen ik dit wist heb ik het verzoek snel beantwoord: ja, ik geef graag mijn mening over de generieke delen van de docentenopleiding! Ik wist van tevoren dat SLB, Onderwijskunde, taalbeleid, werkplekleren en levensbeschouwing bij de generieke vakken hoorden. Wat voor vragen er gesteld zouden worden was mij vooraf onbekend. Ik wist ook niet wie de vragen zouden gaan stellen en wat de insteek hiervan zou gaan worden.
Op 5 november 2018 ontving ik de officiële planning. Uit deze planning werd me niet veel meer duidelijk. Ik wist enkel dat ik een introductie kreeg, wie de panelleden waren en met welke studenten ik antwoord zou moeten gaan geven op de vragen over het onderdeel generiek.
Met bovenstaande informatie stapte ik op maandag 12 november het fontysgebouw binnen. Ik meldde me bij lokaal 2.05 waar kwaliteitscoördinator Marga Kemp zich bevond. Na een uitleg over wat ons te wachten stond, vertrokken we naar lokaal 2.13. Na een aantal minuten liepen de panelleden binnen. Het panel bestond - voor zover het mij duidelijk was - uit maar één docent die afkomstig was van een andere docentenopleiding. De andere panelleden gaven les op andere fontysinstellingen die niet direct verbonden zijn aan de docentenopleidingen.
Nadat de panelleden zichzelf hadden voorgesteld, moesten wij ons voorstellen. Hierbij moesten we aangeven wie we waren, welk vak we studeren, wat onze vooropleiding is en wat onze verwachtingen waren voordat we aan de docentenopleiding begonnen. Ik gaf aan dat ik had verwacht een duidelijke visie op onderwijs te kunnen vormen gedurende mijn studiejaren. Toen de panelvoorzitter Fridy Smits vroeg of ik mijn visie ondertussen gevormd had, was mijn antwoord: 'Nee, mijn visievorming is pas begonnen toen ik zelfstandig voor de les kon en mocht staan'. Hiermee was de toon gezet. Na het voorstelrondje begonnen we met het bespreken van de thema's: bekwaamheidseisen, onderwijskunde, toetsing en afstudeerpraktijkonderzoek. Hieronder staat kort beschreven wat er per thema besproken werd:
Bekwaamheidseisen
Het eerste onderdeel van het gesprek vond ik eigenlijk het lastigst. De bekwaamheidseisen zijn met ingang van schooljaar 2018/2019 ingevoerd. Het panel vroeg aan ons of we de bekwaamheidseisen begrepen, hoe we hier voorlichting over hadden gekregen en of we wisten wat ons verder met het afstuderen te wachten stond. Al snel bleek dat hier veel onduidelijkheden en onenigheden over bestonden. De één moest twaalf doelen opstellen, terwijl de ander er maar drie heeft. Het klopt, een eenduidig plan rondom de nieuwe regeling m.b.t. de bekwaamheidseisen is er niet. Echter, ik heb momenteel nog geen problemen ervaren met deze aanpassing. Het panel vond het bijzonder dat er zo veel onduidelijkheid bestond. De vraag: 'Aan wie vragen jullie hulp wanneer je iets niet snapt of wanneer je vragen hebt?' werd keer op keer beantwoord met: 'onze SLB'ers'.
Onderwijskunde
Gedurende het gesprek is er door meerdere studenten gezegd dat we enorm tevreden zijn over de vakdocenten. Over de docenten - maar met name de cursussen - onderwijskunde bestond minder tevredenheid. In onze voltijdstudie worden we continu lastiggevallen met dezelfde pedagogische modellen, terwijl onderwijskunde juist zou moeten gaan over ervaringen delen. Wij (de studenten) gaven aan dat er enorm grote verschillen bestaan tussen onderwijskundedocenten en dat deze verschillen soms negatief kunnen uitpakken. De cursussen zijn 'lui' ingericht en stellen daardoor vaak weinig voor. Wij als studenten vinden dit jammer. Eén student omschreef het zo: "Je hebt je vak en de didactiek die erbij hoort, dat zijn de ouders en ergens daarachter huppelt het kind dat ze niet in de steek kunnen en mogen laten. Dat kind is onderwijskunde".
Toetsing
Met name de toetsing en het verschil dat tussen docenten zichtbaar is bij onderwijskunde werd besproken. Bij onderwijskundeverslagen kijken sommige docenten veel strenger na dan andere docenten. Hier haalde ik het voorbeeld van Ontwerpen van Onderwijs aan. De toets bestond uit detailvragen en vragen over theorie die je als vierdejaarsstudent al een aantal jaar had gehad. Ik wist zeker dat ik een aantal dingen fout had gedaan, ik had theorieën omgewisseld en details niet geleerd. Tegelijkertijd heb ik een 10 gehaald voor dit tentamen. Hoe kan dit? Hoe is er nagekeken? Eén panellid stelde me toen de vraag: 'Wat doe je hier dan mee? Kun je toetsen inzien?', waarop ik natuurlijk 'ja' moest antwoorden. Toetsen inzien is op Fontys goed mogelijk, maar het is absoluut niet gebruikelijk en al helemaal niet als je een tien haalt. Dit vond ik opvallend; studenten worden verplicht om hun leerlingen de gemaakte toetsen in te laten zien, maar fontysstudenten zien hun eigen toetsen eigenlijk nauwelijks in. Waarom doen we dit niet?
Binnen het onderdeel toetsing werd tot slot ook nog aangehaald dat het niveau van tentamens binnen onderwijskunde vaak niet van voldoende niveau zijn. Er staan spel- en formuleerfouten in en de vragen bestaan voor 90% uit reproductie.
Afstudeerpraktijkonderzoek
Het laatste onderdeel dat besproken is, is het afstudeerpraktijkonderzoek. Ik begon meteen over de hectische scriptiebootcamp. Ik legde uit wat er in deze week gebeurt en hoe fijn studenten Nederlands dit vinden. De studenten van andere vakken gaven dat ze ook graag zo'n bootcamp zouden willen. De begeleiding rondom het afstudeerpraktijkonderzoek is goed, daar waren alle studenten het unaniem over eens. Toen vervolgens de vraag werd gesteld of we van tevoren ook goed voorbereid waren op ons onderzoek, waren er verschillende geluiden hoorbaar. He vak Onderzoek & Kenniskring sluit - ook naar mijn mening - niet voldoende aan op de grootte van het afstudeerpraktijkonderzoek. Nadat dit uitgelegd was aan de hand van een paar pakkende voorbeelden, was het panelgesprek voorbij.
Ik vond het enorm interessant om de mening van andere studenten te horen en om mijn eigen mening te delen. Ik hoop dat er iets mee wordt gedaan. Enorm veel studenten klagen, maar met klagen los je niks op. Je moet ervoor zorgen dat je 'geklaag' gehoord wordt.
Middelbare scholen zouden zelf ook vaker van dit soort gesprekken moeten voeren met ouders, leerlingen, docenten en bestuursleden. Op deze manier heeft iedereen het gevoel dat hij/zij gehoord wordt en dat er iets gedaan zal worden met onze uitspraken. Tot slot leer ik door middel van panelgesprekken mijn mening en ontevredenheid over zaken zo krachtig mogelijk te uiten. Toen ik aan de docentenopleiding begon, had ik altijd moeite met mijn mening formuleren. Hoe vaker ik deelneem aan panels, hoe makkelijker het vormen van een duidelijke mening wordt.

Reacties
Een reactie posten